| Maandag
15 augustus 2005, Het ergste wat je kunt overkomen, lijkt me, is het breken van de mast. Op 15 augustus 2005 overkwam dit noodlot ook de Meerblom. Bij een kleine wind (5 bf) met wel alle zeilen bij ontkwam ik niet aan een klapgijp waarbij de schoot van de giek bleef haken en de backstag niet goed vast stond. Alle ingredienten voor problemen en met een hels gekraak brak de mast. Aan boord was gelukkig een vriendin (Tanja) van me die niet zo snel in paniek is. We keken elkaar aan met een blik van *** mast gebroken..... mmm..... Eerst maar eens uit de vaarroute, daarna anker uit en stuk voor stuk alles maar is demonteren om te kijken wat de schade was. Binnen no-time veel belangstelling en bezorgde blikken van mensen op passerende schepen. Gelukkig hadden zich geen lichamelijke ongelukken voorgedaan en konden de meeste passanten weer met een gerust hart verder varen. Bij het binnenvaren van de haven werden we verwelkomd door een bezorgde havenmeester Jack die ook blij was dat er niets gebeurd was.... het breken van de mast zag hij niet zoals probleem. Hij zou me straks wel inschrijven als motorboot" kon ik eindelijk is contact maken met het andere deel van de schepen in de haven" was zijn opmerking. |
 |
 |
|
| Achteraf
gezien een mooi moment om te breken. Een week later zou ik met meerdere
kinderen aan boord gaan zeilen en die liggen nu eenmaal graag op het
voordek. De breuk was op dit moment eigenlijk een geluk bij een ongeluk.
Een analyse van de breuk leverde op dat de combinatie van de windscheuren en de ingefreesde kabelgoot een dermate zwakke plek in de mast was waardoor vocht zich kon ophopen. Breken was uiteindelijk onvermijdelijk geweest....... Maar ja... hoe verder..... |
 |